MEVZUU:
Bazı müjdelerle, mücerret elemlerini izhar.
NOT:
İmâm-ı Rabbânî Hz. bu mektubu, Hazret-i Mahdumzade Said'e yazmıştır.
***
Allah'a hamd olsun. Onun seçmiş olduğu kullarına da selâm.
Evlâd-ı kiram, maddi ve manevi birlik için, tahakkuk etmiş olsunlar.
Bu seferlerde de mihnetlerde elemlerden bir şey bulamıyorum ki, aziz evlâdımın ayrılığına müsavi olsun.
Onları hatırlamaktan pek az fariğ olmaktayım.
Mün'im-i hakikiden (Hakiki nimet verenden) nimetlerin vüsulü, ne miktar artacak olsa, uzakta kalan sevgililerin muhabbetleri o kadar çoğalıp artmaktadır. Yeni yeni sünuhat (kalbe doğan mânâ ve hakikatler) gün gün müsveddeye yazılmakta ve beyaza nakledilmektedir. Lâkin, onları kim anlayacak ve onlardan haz alacak ki?
Hâce Muhammed Haşim, bir ganimettir. Kendisinde kelâm anlayışı istidadı da vardır. Umumi olarak lezzet almaktadır. Lâkin, bu İcmir seferinde o, özrü sahih muhlislerden mihnet şiddetine duçar oldu. Refakat edenler dahi az.
Allah bize yeter; o ne güzel vekildir.
Refikler az olduğu gibi, zevkler dahi az.
– "Allah kuluna yeterli değil mi?" (39/36)
Evet, yeter...
***
Sonra, bir gece ben, sizin ayrılık elemenizden mahzun ve müteellim (elemli) iken; teheccüd namazından sonra söyle gördüm: Siz iki kardeş, o arkadaşlardan biri ile sultan vekilinin yanına gittiniz ki; kendisine hizmette bulunasınız. Bu hizmete yarayanı ayırd etmek işi de, o vekile bırakılmış. O da, her kimi hizmete kabiliyetli görüyorsa, onu hizmete alıyor. O kabul edilenin rengini ve alâmetlerini de bir kâğıda bu arada yazıyorlar.
Bu üç kişiden ikinizin rengini yazıp hizmete aldılar. Arkadaşlardan üçüncünün rengini yazmadılar ve hizmete de almadılar.
Bu arada ben size soruyorum:
– Onun rengini neden yazmadılar?
Siz de şu cevabı veriyorsunuz:
– Renk yazma sırasında, yazan kendi yüzünü onun yüzüne yaklaştırdı; onda çokça düşündü. Sonra şöyle dedi:
– Onda siyahlık vardır.
Veya buna benzer bir lâfız kullandı. Ve yazmadı.
Sübhanellah, sizden yana kalb mutmain oldu. Şunun için ki: Sizi kabul ettiler. Lâkin, arkadaşlardan o üçüncü şahıstan yana gönül elemli kaldı. Şunun için ki: Onu kabul etmediler. Keşke onu da, sultanın hizmetine kabul etselerdi.
Akıbet hayırlıdır.