ALTMIŞYEDİNCİ MEKTÛB

"Bu mektup, Han-ı Hanan’a “rh.a.” yazılmıştır. Bir muhtacın gönderildiği bildirilmektedir:

Allahü teâlâ bizi ve sizleri Peygamberlerin efendisinin “aleyhi ve alâ âlihissalevâtü vetteslîmât” yolunda bulundursun. Zahirimizi ve batınımızı bu yoldan ayırmasın. Bu duamıza amin diyenlere rahmet eylesin! Çok mühim olan iki şey, elimde olmayarak bu yazımla başınızı ağrıtmaya beni sürükledi. Birincisi, incindiğimizi zannetmeyiniz; belki sevgimiz ve ihlasımız artmaktadır. İkincisi, fazilet ve salah sahibi olan bir muhtacın ihtiyacını bildirmektir. Kendisi marifet ve şühud ziynetleri ile süslüdür. Nesebi kerim, hasebi şeriftir. Muhterem efendim! Doğru sözü bildirmek biraz acı olur. Çoklarına çok acı gelir, az kimseye de az acı gelir. Bu acılığı bal gibi tatlı olarak alabilecek ve "Daha var mı?" diyecek mesut bir kimse lazımdır.

Hâllerin değişik olması, mahlukların sıfatıdır, özelliğidir. Temkine yani hâllerin değişmemesine kavuşanlar da az da olsa değişiklikten kurtulamaz. Zavallı mahluk, çok olur ki celal sıfatlarının saltanatı altında kıvranır. Başka zaman da cemal sıfatlarının esiri olur. Bir zaman (kabz) yani sıkıntı olan yerdedir. Başka zaman (bast), genişlik meydanındadır. Her zamanın hükümleri birbirine benzemez. Dün öyle idi, bugün böyledir. Hadis-i şerifte: (Müminin kalbi, Allahü teâlânın parmaklarından iki parmak arasındadır. [Yani O’nun kudreti altındadır.] Kalbi, istediği gibi değiştirir) buyuruldu. Vesselam.


Abdulkadir Akçiçek Tercümesi