"Bu mektup, yine Molla Tâhir-i Bedahşî’ye yazılmıştır. Yolluk bulunması, haccın vücubunun şartıdır. Yol parası olmadan hacca gitmek, başka vazifeler yanında vakit kaybetmek olduğu bildirilmektedir:

Kardeşim Hâce Muhammed Tâhir-i Bedahşî’nin kıymetli mektubu geldi. Allahü teâlâya hamd ve şükür olsun ki fakirleri sevmekte ve bağlanmakta gevşeklik olmamış; ayrılık günlerinin uzaması buna yol açmamış. Bu hâliniz büyük saadetin alametidir.

Bizi seven kardeşim! Gitmeye karar verdiniz ve izin istediniz. Ayrılırken "Belki biz de yolda size kavuşuruz" demiştik. Bunu çok istedik; fakat istihareler uygun olmadı. Bu yolculuğumuzun caiz olacağı anlaşılmadı; bunun için vazgeçtik. Daha önce sizin gitmeniz de uygun görülmemişti; fakat çok istediğiniz düşünülerek açıkça menedilmedi.

Yola çıkmak için yolluk parası bulunması şarttır. Buna gücü olmayanın hacca gitmesi, boş yere vakit geçirmek olur. [Haccın vücub şartlarından biri, yol parasına malik olmaktır. Yol parası olmayana hacca gitmek farz olmaz. Hacca giderse nafile hac yapmış olur. Umreye gitmek de zaten farz ve vacip değildir; yani nafile ibadettir. Nafile ibadeti yapmak; bir farzın terkine veya bir haram işlemeye sebep olursa ibadet olmaktan çıkar, günah işlemek olur. 29'uncu mektuba bakınız!]

Daha lüzumlu işi bırakıp da farz olmayan işi yapmak uygun olmaz. Bunları size birkaç mektupta bildirmiştim; elinize gelip gelmedikleri bilinmiyor. Bizim sözümüz bu kadardır, ötesini siz bilirsiniz.

Vesselâm.

Abdulkadir Akçiçek Tercümesi