"Bu mektup, Cafer Beg Tehani’ye yazılmıştır. Ehlullaha dil uzatan saygısızları söz ile, yazı ile kötülemenin caiz olduğu bildirilmektedir:

Okşayıcı mektubunuzu okumakla şereflendik. Allahü teâlâ size selamet versin! Fakirlerin hâlini araştırıyorsunuz. Saygılı kardeşim! Kureyş kâfirleri aşağılıklarının ve taşkınlıklarının arttığı zamanda, Müslümanları çekiştirici, kötüleyici şeyler uydururlardı. Peygamberimiz (aleyhi ve alâ âlihissalâtü vesselâm), İslam şairlerinden birkaçına kâfirleri kötülemelerini emir buyurdu.

O şairlerden biri, Resûlullahın önünde minbere çıktı ve herkese karşı kâfirleri kötüleyen şiirleri okudu. O Server (aleyhissalâtü vesselâm): "Bu, kâfirlerin kötülüğünü açığa vurdukça Rûh-ul-Kuds bununla beraberdir" buyurdu. İnsanların kötülemesi ve incitmesi, aşkın nimetlerindendir. Ya Rabbî! Peygamberlerin efendisi hürmetine bizi onlardan eyle! Âmîn.

Abdulkadir Akçiçek Tercümesi