"Bu mektup, Muhammed Ma’sum-i Kabilî’ye yazılmıştır. Sevenlerin sıkıntılara, üzüntülere dayanmaları lazım geldiği bildirilmektedir:

Fakirleri seven kardeşim! Kalbinde sevgi taşıyanların sıkıntı ve üzüntü çekmeleri lazımdır. Dervişliği seçenlerin dertlere, sıkıntılara alışması lazımdır. Farsça beyit tercümesi:

Seni sevmek, dert ve gam tatmak içindir,
Yoksa rahat ettirecek şeyler çoktur.

Sevgili, sevenin çok üzülmesini ister. Böylece kendinden başkasından büsbütün soğumasını, kesilmesini bekler. Sevenin rahatlığı rahatsızlıktadır. Aşığa en tatlı gelen şey, Sevgili için yanmaktır. Sükûnet bulması çırpınmaktadır. Rahatı, yaralı olmaktadır. Bu yolda istirahat aramak, kendini sıkıntıya atmaktır. Bütün varlığını Sevgiliye vermek, O’ndan gelen her şeyi seve seve kapmak; acısını, ekşisini kaşları çatmadan almak lazımdır. Aşk içinde yaşamak böyle olur. Elinizden geldiği kadar böyle olunuz; yoksa gevşeklik hasıl olur. Sizin çalışmanız iyi idi; bunun daha artmasını beklerken azalıverdi. Fakat üzülmeyiniz. Eğer kendinizi bu duraklamadan kurtarırsanız eskisinden daha iyi olur. Sizi bu dağınıklığa sürükleyen şeylerin, toparlanmanıza da sebep olacaklarını biliniz! Böylece çalışmanız artar.

Vesselâm.

Abdulkadir Akçiçek Tercümesi