YÜZDOKSANİKİNCİ MEKTÛB

"Bu mektup, Şeyh Bedîüddîn-i Sehârenpûrî’ye yazılmıştır. Bir sualine cevap vermektedir:

Akıllı ve kıymetli kardeşim! Hocama yazmış olduğum on birinci mektupta, Hazret-i Ebû Bekr-i Sıddîk’ın makamından daha yüksek bir makam hasıl olduğu yazılıdır. Bunun ne demek olduğunu soruyorsunuz. Allahü teâlâ senin bilgini artırsın! Bu yazı, Hazret-i Ebû Bekr’den daha yüksek olmayı göstermez. Bu söz ve o mektuptaki buna benzeyen yazılar, bir talebenin kendi rehberine arz ettiği kendi hâlleridir.

Büyüklerimiz buyuruyor ki: "Bir talip; doğru olsun, yanlış olsun, kendine hasıl olan her şeyi üstadına bildirmelidir." Çünkü doğru olmayan bilgilerden, doğru manalar da çıkarılabilir. Bunun için bunları da bildirmek lazımdır denildi. Yukarıdaki söz de bu sebepten yazılmış olabilir.

Şunu da söyleyebiliriz ki; Peygamber olmayan birinin, ufak bir şeyde Peygamberden üstün olması caiz görülmüştür. Bunun misalleri de vardır. Şehitlerin üstünlükleri sayılırken, Peygamberler için bildirilmeyenler de haber verilmiştir. Bununla beraber üstünlük, her bakımdan Peygamberlere mahsustur "aleyhimüssalevâtü vetteslîmât".

Peygamber olmayan bir velî, Peygamberde bulunmayan bir üstünlükten geçirilirse, buradan geçerken kendini daha yüksek görebilir. Bu caizdir. O’nun bu makama yükselebilmesi, Peygambere uyması sebebiyle olmaktadır. Bunun için, Peygambere de o makamdan nasip vardır. Çünkü hadis-i şerifte: "Güzel bir çığır açan kimse, bunun sevabını kazanır ve bu güzel şeyi yapanlara verilen sevaplardan da pay alır" buyuruldu. Peygamber olmayanın ufak bir şeyde Peygamberden üstün olması caiz olunca, Peygamber olmayanlardan üstün olması da caiz olacağı meydandadır. Bunu anlamak güç değildir.

Vesselâm.


Abdulkadir Akçiçek Tercümesi