"Bu mektup, Molla Muhammed Tahir-i Lahorî’ye yazılmıştır. Sünnet-i seniyyeyi her yere yaymayı ve bidatleri yok etmek lazım olduğunu bildirmektedir:

Allahü teâlâya hamd olsun ve O’nun seçtiği sevdiği iyi insanlara selam olsun! Hafız Bahaeddin ile göndermiş olduğunuz kıymetli mektup geldi, bizleri çok sevindirdi. Ne büyük nimettir ki yanınızda olanlar ve sevdikleriniz bütün güçleri ile Resulullah’ın sünnetlerinden bir sünneti diriltmeye çalışmaktadırlar ve bütün varlıkları ile kötü ve beğenilmeyen bidatlerden bir bidati yok etmeye uğraşmaktadırlar. Sünnet ile bidat birbirlerinin zıddıdır, tersidir. Birinin bulunduğu yerde ikincisi bulunamaz, gider. Birini diriltmek, ötekini yok etmektir. Sünneti diriltmek bidati yok eder; bidati diriltmek de sünneti yok eder. İster hasene yani "güzel" desinler, ister seyyie yani "çirkin" desinler; her bidat sünneti yok eder. Belki bir bakımdan güzel denilmiş olabilir; hiçbir bidatin kendisi güzel olamaz. Çünkü Allahü teâlâ sünnetlerin hepsini beğenir. Sünnetlerin zıddı ise şeytanın beğendiği şeylerdir. Bugün bidatler her yere yayılmış olduğundan bu sözümüz çok kimseye ağır gelir; fakat ahirette hangimizin doğru olduğunu anlayacaklardır.

İşittiğimize göre Hazret-i Mehdi hükûmet sürdüğü zaman dini yayarken ve sünneti diriltirken; bidat işlemeye alışmış olan Medine’deki alim, bidati güzel sandığı ve ibadet olarak yaptığı için Hazret-i Mehdi’nin emirlerine şaşarak: “Bu adam bizim dinimizi yok etti ve milletimizi öldürdü” diyecektir. Hazret-i Mehdi (rh.a.) bu alimi öldürecektir; o’nun güzel sandığı bidatin kötü olduğunu bildirecektir. Bu, Allahü teâlânın nimetidir, dilediğine verir. O’nun ihsanı çoktur. Size ve yanınızda olanlara selam ederim. Çok unutkan oldum; mektubunuzu kime verdiğimi hatırlayamıyorum. Suallerinize cevap veremediğim için affınızı dilerim. Meyan Şeyh Ahmed-i Garmelî sevdiklerimizdendir, size yakındır. Kendisine teveccüh buyurunuz!

Abdulkadir Akçiçek Tercümesi