"Bu mektup, Mevlana Muhib Ali’ye yazılmıştır. Bu yolun bağlayan bağının muhabbet olduğu bildirilmektedir:

Allahü teâlâya hamd olsun. O’nun seçtiği insanlara selam olsun! Lütfedip yazmış olduğunuz mektup gelerek bizleri sevindirdi. Çok sevdiğinizi ve ihlasınızı bildirdiği için rahatlık verdi. Eski günleri anlatıyorsunuz. Yavrum! İslamiyet’e uygun hâllerden hangisi üzerinde olursanız olunuz, hiç sıkılmayınız. Ancak bu sevgi bağının da kopmaması lazımdır. Hatta muhabbet her gün artmalıdır. Bu ateş sönmemeli, soğumamalıdır; her an alevlenmelidir. Çünkü bizleri bağlayan bağ, (Muhabbet)tir. Bu yolun feyzi, (İnikas) ile kalpten kalbe akarak ulaşır. Bu akışta yakınlık uzaklık farkı yoktur; ancak feyzin hızlı veya yavaş olmasına ve bu yolun inceliklerini öğrenmeye tesir eder. Bu noktayı, kıymetli oğluma tarikatı anlatan uzun mektubun [260. mektubun] sonunda açıklamıştım, oradan isteyiniz. O mektubun bir suretini, kardeşim Seyyid Mir Muhammed Nu’mân’ın arkadaşları da götürdü, onlardan da isteyiniz! Daha uzatmıyorum.

 Vesselam.

Abdulkadir Akçiçek Tercümesi