|
"Bu mektup,
Molla Abdülkerim-i Sennâmî’ye
yazılmıştır. Herkese; itikadı düzelttikten ve işlerini İslamiyet’e
uydurduktan sonra kalbin selamette olmasına çalışmak lazım olduğu
bildirilmektedir:
Allahü teâlâya
hamd olsun! O’nun seçtiği kullarına selam olsun! Kardeşimin kıymetli
mektubu geldi, bizleri sevindirdi. Dostlarımıza olan nasihatimiz şudur:
İtikadı, imanı, Ehl-i sünnet ve’l-cemaat âlimlerinin kitaplarında
bildirdiğine uygun olarak düzeltmelidir. Allahü teâlâ o’nların
çalışmasına bol bol iyilikler ihsan eylesin! Bundan sonra farz, vacip,
sünnet, mendup, helal, haram, mekruh, müştebeh olan fıkıh hükümlerini
öğrenmeli; her işi bunlara uygun yapmalıdır.
İmanı ve işleri
düzelttikten sonra kalbi Allahü teâlâdan başka şeylere tutulmaktan
kurtarmak lazımdır. Kalbin selameti için de kalbe Allahü teâlâdan başka
hiçbir şeyin düşüncesini getirmemek lazımdır. Eğer bir kimse bin sene
yaşamış olsa kalbine Allahü teâlâdan başka hiçbir düşünce hiçbir zaman
gelmemelidir. Bu sözümüz yanlış anlaşılmasın; "Kalpte düşünülen şeyler
Allahü teâlâdan başka bilinmemeli" demek istemiyoruz. Çünkü tevhidi
murakabe edenlerde de başlangıçta bu hâl hasıl olur. Bizim dediğimiz;
kalbe hiçbir zaman, hiçbir düşünce gelmemelidir. Kalbe hiçbir düşüncenin
gelmemesi için Allahü teâlâdan başka her şeyi unutmak lazımdır. Öyle
unutmalıdır ki bir şeyi düşünmek için kendisini zorlasa düşünemez
olmalıdır. Bu çok kıymetli nimete (Fena-i kalp) denir. Bu, yolun
başlangıcında ele geçer; velâyetin bütün derecelerine bundan sonra
kavuşulur.
Farsça beyit
tercümesi:
Bir kimsede
hasıl olmazsa Fena,
Hak teâlâya yol
bulamaz asla!
Bu büyük nimete
kavuşturan yolların en kısası, Ebû Bekir Sıddîk’tan gelen yoldur
(radıyallahü teâlâ anh). Çünkü bu büyüklerin yolu Alem-i emrden
başlamaktadır. Kalpten, kalbin sahibine yol aramışlardır. Başka
tarikatlerdeki riyazetler ve mücahedeler yerine sünnete yapışmışlar,
bidatten sakınmışlardır. [(Riyazet) nefsin istediklerini yapmamaktır.
(Mücahede) nefsin istemediklerini yapmaktır.] Bahaeddin-i Buhârî
(kuddise sirruh) hazretleri buyurdu ki:
“Bizim yolumuz
yolların en kısasıdır.”
Lakin sünnete yapışmak çok güç bir şeydir. Bu büyüklere uyanlara,
o’nların yoluna katılanlara müjdeler olsun! Mevlana Nureddin-i Cami
hazretleri buyurdu ki:
Bahaiyye, ne
güzel götürücüdür!
Yolcuları
gizlice yerine götürür.
Sözlerinin tadı
saliklerin kalbinden,
Halvette çile
çekmek fikrini süpürür.
Bir cahil bu
büyüklere dil uzatırsa,
Cevap vermeye
değmez dersem iyi olur.
Hep aslanlar bu
zincire bağlanmışlardır,
Kurnaz tilki bu
zinciri nasıl koparır?
Kadı Muhammed
Şerif’in mektubu geldi. Fakirlere olan aşırı sevgisi anlaşıldı, hoşumuza
gitti. Fakirin duasını kendisine ulaştırınız. Kardeşimiz Şeyh
Habibullah’ın kıymetli mektubu da geldi; babasının vefat ettiği yazılı
idi. Hepimiz Allahü teâlâ için yaratıldık, sonunda O’nun huzuruna
varacağız. Fakirin (k.s.) duasını ulaştırıp
başsağlığı dileyiniz! Kendisine söyleyiniz ki dua ile, Fatiha ile,
istiğfar ile merhum babasına imdat ve yardım eylesin! Çünkü mezardaki
ölü, denizde boğulmak üzere olan kimse gibi imdat bekler; oğlundan veya
anasından, babasından, kardeşinden, arkadaşından gelecek olan bir duayı
bekler.
Şeyh Ahmedî’nin
bu büyüklerin yoluna katıldığını ve faydalandığını bildiriyorsunuz.
Allahü teâlâ bu doğru yolda ilerlemesini nasip eylesin! Kendisi yeni
Müslüman olduğu için o’na Farsça kitaplarda yazılı olan iman bilgilerini
ve fıkıh hükümlerini öğretiniz! Farz, vacip, sünnet, mendup, helal,
haram, mekruh ve müştebeh olan şeyleri öğrensin ve bunlara göre işlerini
düzeltsin! (Gülistan), (Bostan) kitaplarını öğrenmek ve öğretmek; iman
ve fıkıh bilgileri yanında boşuna vakit geçirmek olur.
Vesselam.
Abdulkadir Akçiçek Tercümesi
|